Het komt

Net op het punt dat ik naar huis beweeg, komt het. De vraag. Zo’n op de valreep vraag. Of ik de tekst voor op de kaart wil schrijven!? Jow. De man is net een uur niet meer in ons midden. Althans. Levend dan. Nog even geen ruimte gevonden. Voor woorden.

Tegelijkertijd dient zich niet eens een antwoord aan. En ja of een nee niet nodig. De woorden zullen volgen. Eerst naar huis. Een uurtje slapen. De kinderen vertellen over het verlies. Het overlijden. Althans. Ontlijden. En met hen richting school. Om ze over de drempel te helpen. De één een WhatsApp naar de meester. De ander een hand en: ‘mijn opa is vannacht overleden’. Bij de jongste ontvallen tranen. Dicht bij de juf is een omhelzing genoeg voor een lach.

Na het ontbijt en de zoveelste koffie duw ik mezelf achter ‘de knoppen’. Zijn het de knopen in mijn ziel en het verdriet in mijn geest die woorden doen laten ontvouwen. Met een ‘Heart Beat Here‘ hard door mijn oren schrijf ik. Geïnspireerd. Bevrijd. Helend. Laat ik een periode los. Pak ik het weer anders vast.

Nu maar hopen dat de woorden ook voor mijn ma resoneren. 😉

Het komt.

Jij. Zomaar uit de fysieke tijd gevallen.
Jij. Nu in slaap voor wel 1000 jaar…
Jij. Op weg, bezig met een eigen reis.
Jij. Gemist en voor altijd verbonden!

De winter is je komen halen.
Het hart gestopt, de rust gegund.
Gedragen en omringd door warmte.
Verspreidt jouw liefde zich om ons heen.

Het rennen is gestaakt, evenals het hopen.
Het achtervolgen van jouw “komt goed”.
Want lief. Pa. Opa. Vriend.
Je wist het al lang.

Het ís goed!

2 gedachtes over “Het komt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s